Altars of Metal Archives · Ιστορικό αφιέρωμα
Martin Eric Ain
Ο άνθρωπος που έδωσε στους Hellhammer και στους Celtic Frost όχι μόνο το μπάσο τους, αλλά μεγάλο μέρος από τη γλώσσα, τη σκοτεινή αισθητική και την πεποίθηση ότι το extreme metal μπορούσε να είναι πρωτόγονο, διανοητικό και χωρίς όρια.
Ο Martin Eric Ain ήταν Αμερικανός στην καταγωγή και Ελβετός στη ζωή και στη δράση του. Μεγάλωσε στην Ελβετία, μπήκε στους Hellhammer ως έφηβος και συνίδρυσε τους Celtic Frost με τον Tom Gabriel Fischer. Η σημασία του δεν περιορίζεται στις χαμηλές συχνότητες: συνέβαλε στη στιχουργική, στην εικονογραφία, στη φιλοσοφία και στη συνολική κατεύθυνση δύο συγκροτημάτων που άλλαξαν το λεξιλόγιο του ακραίου metal.
Από τον Martin Stricker στον Martin Eric Ain
Γεννημένος στις 18 Ιουλίου 1967 στη Santa Barbara της California, ο Martin Erich Stricker μεγάλωσε στην Ελβετία μέσα σε αυστηρό καθολικό οικογενειακό περιβάλλον. Ο ίδιος είχε περιγράψει την επαφή του με τη θρησκεία —υπήρξε ακόμη και παπαδάκι— ως μία από τις δυνάμεις που τροφοδότησαν την έλξη του προς την απαγορευμένη εικόνα, τον αποκρυφισμό και την αισθητική της πρόκλησης.
Στους Hellhammer χρησιμοποιούσε το όνομα Slayed Necros. Αργότερα επέλεξε το Martin Eric Ain. Εξηγούσε ότι το «Ain», μέσα από την καμπαλιστική και αριθμολογική σκέψη που μελετούσε, παρέπεμπε στο μηδέν: σε κάτι που μπορούσε να είναι ταυτόχρονα κενό, ολοκλήρωση, κύκλος ή ακύρωση. Ήθελε ένα όνομα χωρίς προϋπάρχον κοινωνικό φορτίο — ένα σημείο στο οποίο θα έδινε ο ίδιος περιεχόμενο.
Η επιλογή συνοψίζει τον χαρακτήρα του. Ο Ain δεν ενδιαφερόταν απλώς να παίξει σε μια ακραία μπάντα. Τον ενδιέφερε να κατασκευάσει έναν ολοκληρωμένο κόσμο: όνομα, σύμβολα, ήχο, κείμενο, φωτογραφίες, τυπογραφία, εξώφυλλα και σκηνική παρουσία.
Δεκαπέντε χρονών μέσα στην πρωτογενή βία
Ο Ain μπήκε στους Hellhammer το 1983, σε ηλικία μόλις 15 ετών. Το συγκρότημα του Tom Gabriel Fischer δεν ήταν ακόμη θρύλος· ήταν ένα περιθωριακό σχήμα που δεχόταν χλευασμό ακόμη και από μεγάλο μέρος του metal underground, με ελάχιστα χρήματα, πρωτόγονο εξοπλισμό και εμμονική ανάγκη να γίνει βαρύτερο, σκοτεινότερο και πιο ακραίο.
Οι πρόβες μπορούσαν να φτάνουν τις πέντε ημέρες την εβδομάδα. Ο Ain εμφανίζεται στο demo Satanic Rites και στο καθοριστικό EP Apocalyptic Raids. Το μπάσο του δεν λειτουργούσε σαν διακριτική ρυθμική βάση· ήταν τμήμα μιας συμπαγούς, βρόμικης μάζας που έκανε τη μουσική να μοιάζει με κατολίσθηση.
Εξίσου σημαντική ήταν η συμβολή του στο αισθητικό λεξιλόγιο: μαύρα ρούχα, δέρμα, πολεμικές ζώνες, πρώιμο corpsepaint, αποκρυφιστικές αναφορές και ψευδώνυμα δεν ήταν τυχαίο styling. Ήταν η οπτική προέκταση της μουσικής και της κοινωνικής αποξένωσης που ένιωθαν. Αυτή η ενότητα ήχου και εικόνας θα γινόταν θεμελιώδης για το black metal.
Οι Hellhammer τερματίστηκαν το 1984. Όχι επειδή οι ιδέες είχαν τελειώσει, αλλά επειδή ο Fischer και ο Ain ήθελαν να αποδεσμευτούν από την κακή φήμη του ονόματος και να υπερβούν τόσο τα τεχνικά όρια όσο και τον επιφανειακό σατανισμό που ήδη κινδύνευε να γίνει φόρμουλα.
Η σύντομη έκρηξη
1983: Satanic Rites
1984: Apocalyptic Raids
2008: Demon Entrails, επίσημη αρχειακή συλλογή των demos.
Πέρα από το μπάσο
Ο Ain λειτούργησε ως δημιουργικός συνομιλητής του Fischer: κείμενα, έννοιες, εικόνα, βιβλία, αποκρυφισμός και η συνεχής απαίτηση να αποφεύγεται η ευκολία.
Δεν ήταν αλλαγή ονόματος — ήταν νέα κοσμοθεωρία
Όταν οι Hellhammer έκλεισαν τον κύκλο τους, ο Tom Gabriel Fischer και ο Martin Eric Ain δημιούργησαν τους Celtic Frost. Η αλλαγή δεν ήταν rebranding για να ξεφύγουν από τις κακές κριτικές. Ήταν δήλωση απελευθέρωσης: η νέα μπάντα δεν θα δεχόταν όρια ανάμεσα στο metal, το punk, το gothic, την κλασική μουσική, την avant-garde, τη λογοτεχνία και τις εικαστικές τέχνες.
Το Morbid Tales ηχογραφήθηκε και μιξαρίστηκε στο Δυτικό Βερολίνο σε λιγότερο από μία εβδομάδα. Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο, οι Celtic Frost δημιούργησαν έργο που άνοιξε διαδρομές προς black, death, doom και avant-garde metal. Η κιθάρα του Fischer, το μπάσο του Ain και τα χαρακτηριστικά επιφωνήματα «ugh!» έγιναν μια νέα γραμματική βάρους.
Ο Ain έφερνε στο κοινό εργαστήριο υλικό που ξεπερνούσε τη μουσική. Ένα βιβλίο για τον Gilles de Rais έγινε αφετηρία για το Into the Crypts of Rays. Οι αναγνώσεις τους περιλάμβαναν H. P. Lovecraft, Robert E. Howard και Weird Tales. Ο στόχος δεν ήταν να φαίνονται διαβασμένοι, αλλά να δώσουν στη μουσική κλίμακα, αμφισημία και ιστορικό βάθος.
Γι’ αυτό ο Ain πρέπει να αντιμετωπίζεται ως συν-αρχιτέκτονας της ιδέας των Celtic Frost. Ο Fischer ήταν η αναγνωρίσιμη φωνή και κιθάρα, αλλά η ιδιαίτερη φυσιογνωμία της μπάντας γεννήθηκε από τη μεταξύ τους τριβή και την κοινή πεποίθηση ότι κάθε δίσκος έπρεπε να ανοίγει νέα περιοχή.
Παρότι το To Mega Therion ανήκει στον κεντρικό κόσμο των Celtic Frost και ο Ain είχε συμβάλει στην ευρύτερη κατεύθυνση της μπάντας, δεν ηχογράφησε το μπάσο του album. Απουσίαζε λόγω προσωπικών εντάσεων και οικογενειακής πίεσης και το μπάσο έπαιξε ο Dominic Steiner. Η λεπτομέρεια χάνεται συχνά στα σύντομα αφιερώματα, αλλά είναι απαραίτητη για ακριβή δισκογραφική αποτύπωση.
Το album παραμένει συνδεδεμένο με το κοινό όραμα της πρώτης περιόδου και με το μνημειώδες Satan I του H. R. Giger στο εξώφυλλο. Η συνεργασία με τον Giger έδειχνε ότι για τους Celtic Frost η εικόνα δεν ήταν συσκευασία, αλλά ισότιμο τμήμα του έργου.
Into the Pandemonium: η άρνηση να επαναληφθούν
Με το Into the Pandemonium, οι Celtic Frost έβαλαν δίπλα σε ακραία riffs γυναικεία φωνητικά, ορχηστρικά μέρη, ηλεκτρονικά στοιχεία, industrial ρυθμούς και διασκευή στο Mexican Radio των Wall of Voodoo. Ο Ain επέστρεψε στο μπάσο και στα δεύτερα φωνητικά, ενώ η μπάντα συγκρούστηκε με τη Noise Records για το δικαίωμα να ολοκληρώσει το album όπως το είχε οραματιστεί.
Η σημασία του δίσκου δεν βρίσκεται μόνο στο ότι «πειραματίστηκε». Βρίσκεται στην άρνηση των Celtic Frost να μετατρέψουν την επιτυχία σε ασφαλή συνταγή. Ο Ain υπερασπιζόταν αυτή τη λογική: το extreme metal μπορούσε να περιλαμβάνει οτιδήποτε, αρκεί να υπηρετούσε τον κόσμο του έργου και όχι μια εμπορική ταξινόμηση.
Η σχέση του με τον Fischer δεν ήταν ποτέ απλή. Ήταν συνεργασία με βαθιά συνεννόηση, συγκρούσεις και απομακρύνσεις. Η ένταση, όμως, υπήρξε μέρος της δημιουργικής μηχανής μιας μπάντας που συχνά πλήρωσε ακριβά την ασυμβίβαστη φύση της.
05 · Ρήξη και απομάκρυνση
Cold Lake, Vanity/Nemesis και η έξοδος από τη βιομηχανία
Ο Ain δεν συμμετείχε στο αμφιλεγόμενο Cold Lake του 1988. Επανεμφανίστηκε στο Vanity/Nemesis του 1990, αλλά η συμβολή του στην ηχογράφηση ήταν περιορισμένη: έπαιξε μπάσο στο The Heart Beneath και πρόσθεσε δεύτερα φωνητικά σε επιλεγμένα κομμάτια. Δεν είναι, επομένως, ακριβές να παρουσιάζεται ως ο μπασίστας ολόκληρου του album.
Στα επόμενα χρόνια απομακρύνθηκε σε μεγάλο βαθμό από την ενεργό μουσική βιομηχανία. Μιλούσε αργότερα για την ανάγκη να ανακαλύψει ποιος ήταν έξω από το συγκρότημα, αλλά και για τη σκληρή πραγματικότητα των δικαιωμάτων: έργα που δημιούργησαν πολύ νέοι μουσικοί μπορούσαν να παραμένουν για δεκαετίες στην ιδιοκτησία άλλων.
Club curator, συλλέκτης και μελετητής της pop κουλτούρας
Η ζωή του Ain έξω από τους Celtic Frost δεν ήταν αδράνεια. Στη Ζυρίχη έγινε ενεργό πρόσωπο της νυχτερινής και πολιτιστικής ζωής. Συνδέθηκε με χώρους όπως τα Luv, Acapulco, Cinque, Mascotte, Mata Hari και Alte Metzg, ενώ διατηρούσε εξειδικευμένο κατάστημα DVD και bar. Φίλοι τον περιέγραφαν ως άνθρωπο με τεράστιες συλλογές δίσκων, ταινιών, βιβλίων και εικόνων — έναν πραγματικό «scholar of pop culture».
Στο Mascotte έγινε γνωστός ως οικοδεσπότης του Karaoke From Hell, μιας βραδιάς που μετέτρεπε το karaoke σε ζωντανό rock/metal happening. Η δραστηριότητα δείχνει μία άλλη πλευρά του: όχι τον απόμακρο αποκρυφιστή των φωτογραφιών, αλλά έναν κοινωνικό επιμελητή που συνέδεε σκηνές και ακροατήρια.
Η περιέργειά του δεν περιοριζόταν ποτέ στο metal. Grunge, hip-hop, hardcore, κινηματογράφος, γραφιστική, λογοτεχνία και club culture αποτελούσαν τμήματα της ίδιας χαρτογράφησης. Αυτό βοηθά να καταλάβουμε γιατί οι Celtic Frost άκουγαν επιρροές εκεί όπου άλλοι έβλεπαν απαγορευμένες ζώνες.
Only Death Is Real
Η εικονογραφημένη ιστορία των Hellhammer και των πρώιμων Celtic Frost, του Tom Gabriel Fischer με τον Martin Eric Ain: 288 σελίδες αρχειακού υλικού, φωτογραφιών, σχεδίων και μαρτυριών.
Ζυρίχη και κουλτούρα
Ο Ain υπήρξε συνεργάτης χώρων νυχτερινής ζωής, ιδιοκτήτης DVD shop/bar και οικοδεσπότης του Karaoke From Hell.
Η άρνηση της κατηγορίας
Για τον Ain, η κατηγορία είχε αξία όταν περιέγραφε το αποτέλεσμα — όχι όταν περιόριζε τη δημιουργία.
Monotheist: αναγέννηση χωρίς νοσταλγία
Οι Fischer και Ain άρχισαν να συνεργάζονται ξανά στις αρχές της δεκαετίας του 2000, έπειτα από περίπου δεκαέξι χρόνια ουσιαστικής απόστασης. Η επιστροφή δεν σχεδιάστηκε ως περιοδεία νοσταλγίας. Είχαν συζητήσει εκτενώς για το παρελθόν των Hellhammer, τα λάθη, τα δικαιώματα, την αποτυχία και το βάρος του ονόματος. Το αποτέλεσμα ήταν το Monotheist του 2006.
Το album δεν προσπάθησε να αναπαραγάγει το 1984. Μετέφερε τη φιλοσοφία των Celtic Frost σε έναν τεράστιο, ασφυκτικό, doom-laden ήχο. Ο Ain έπαιξε μπάσο, συμμετείχε στην καλλιτεχνική κατεύθυνση και άφησε μία από τις χαρακτηριστικότερες φωνητικές παρουσίες του στο A Dying God Coming into Human Flesh. Ακούγεται επίσης στο Totengott και σε spoken μέρη του Synagoga Satanae.
Το Monotheist απέδειξε ότι η επιστροφή μπορούσε να είναι συνέχεια της ιδέας και όχι αναπαράσταση της εικόνας. Ήταν η ίδια αρχή που τους κινούσε από την αρχή: η μουσική οφείλει να είναι επικίνδυνη πρώτα για εκείνους που τη δημιουργούν.
Η επανένωση έληξε το 2008 μετά την αποχώρηση του Fischer και την οριστική διάλυση των Celtic Frost. Παρά τη νέα ρήξη, το album έμεινε ως ισχυρός τελευταίος τόμος της κοινής ιστορίας τους.
Graber, Der Dorn και Tar Pond
Graber — Lieder zum Schluss
Στο έργο του Jan Graber, ο Martin Stricker δάνεισε τη φωνή του σε δώδεκα κομμάτια γύρω από τον θάνατο, την τελετουργία και το τέλος. Το έργο παρουσιάστηκε ακόμη και στο παλιό κρεματόριο Sihlfeld της Ζυρίχης.
Der Dorn
Συνεργασία με τους Balz και Samuel Trümpy, με τον Ain στη φωνή. Το περιορισμένο επτάιντσο των 222 αντιτύπων συνέδεσε τη θεατρική εκφορά του με σύγχρονη κλασική γραφή.
Tar Pond
Με τους Marky Edelmann, Thomas Ott και άλλους δημιουργούς της Ζυρίχης, ο Ain ξεκίνησε το Protocol of Constant Sadness. Οι ηχογραφήσεις έγιναν πριν από τον θάνατό του και κυκλοφόρησαν μεταθανάτια το 2020.
Ο αιφνίδιος θάνατος στα 50
Ο Martin Eric Ain πέθανε αιφνιδίως στις 21 Οκτωβρίου 2017, σε ηλικία 50 ετών, έπειτα από καρδιακή προσβολή. Σύμφωνα με τις πρώτες μαρτυρίες, κατέρρευσε ενώ άλλαζε τραμ στη Ζυρίχη. Ο στενός φίλος του Jan Graber επιβεβαίωσε την είδηση και ανέφερε ότι δεν ήταν γνωστό να αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υγείας.
Η αντίδραση του Tom Gabriel Fischer κατέγραψε το πραγματικό μέγεθος της σχέσης τους: δεν επρόκειτο απλώς για δύο παλιούς συνεργάτες. Ο Fischer έγραψε ότι ο Martin ήταν μέρος του ίδιου και εκείνος μέρος του Martin — μία καλλιτεχνική σύνδεση που επέζησε από δεκαετίες δημιουργίας, απομάκρυνσης, συγκρούσεων και επανενώσεων.
Οι φόροι τιμής από μουσικούς διαφορετικών γενεών έδειξαν πόσο μακριά είχε φτάσει η επιρροή του. Η απώλειά του έγινε αντιληπτή ως απώλεια ενός από τους ανθρώπους που βοήθησαν να δημιουργηθεί ο ίδιος ο χάρτης του ακραίου ήχου.
1967–2017
Ηλικία: 50
Αιτία θανάτου: καρδιακή προσβολή
Τόπος: Ζυρίχη, Ελβετία
Τελευταίο ενεργό συγκρότημα: Tar Pond
Χρονολόγιο
Μία ζωή σε σταθμούς
Γέννηση στη Santa Barbara
Γεννιέται ως Martin Erich Stricker και μεγαλώνει στην Ελβετία.
Hellhammer
Μπαίνει στο συγκρότημα στα 15 ως Slayed Necros.
Apocalyptic Raids / Celtic Frost
Κλείνει ο κύκλος των Hellhammer και γεννιούνται οι Celtic Frost.
Morbid Tales
Καθιερώνεται μια νέα γλώσσα για το extreme metal.
Απουσία από το To Mega Therion
Το μπάσο ηχογραφείται από τον Dominic Steiner.
Into the Pandemonium
Η avant-garde διάσταση φτάνει στο πιο τολμηρό σημείο της.
Monotheist
Επιστροφή με έναν βαρύ, σκοτεινό δίσκο χωρίς νοσταλγική ασφάλεια.
Only Death Is Real
Η εικονογραφημένη ιστορία των Hellhammer και των πρώιμων Celtic Frost.
Tar Pond
Νέα doom δημιουργική ομάδα στη Ζυρίχη.
Ο τελευταίος σταθμός
Πεθαίνει στις 21 Οκτωβρίου.
Τι ακριβώς άφησε ο Martin Eric Ain;
Έναν νέο ρόλο για το μπάσο. Όχι μέσα από τεχνική επίδειξη, αλλά μέσα από βάρος, υφή και αρχιτεκτονική. Το όργανό του μπορούσε να κάνει ένα riff να μοιάζει μεγαλύτερο από τον χώρο όπου ηχογραφήθηκε.
Την ιδέα ότι το extreme metal είναι συνολικό έργο. Φωτογραφίες, ψευδώνυμα, σύμβολα, λογοτεχνία, εξώφυλλα και σκηνική στάση δεν ήταν παράπλευρο marketing. Ήταν μέρη της ίδιας πρότασης.
Μια κουλτούρα δημιουργικής ανυπακοής. Από το Morbid Tales έως το Into the Pandemonium και το Monotheist, το νήμα είναι η άρνηση να επαναληφθεί μία πετυχημένη φόρμουλα. Αυτός ο κίνδυνος επηρέασε black, death, doom, industrial, gothic, avant-garde και progressive καλλιτέχνες.
Ένα ιστορικό παράδειγμα δημιουργικής συντροφικότητας. Η σχέση Ain–Fischer ήταν ασταθής, δύσκολη και συχνά οδυνηρή, αλλά εξαιρετικά γόνιμη. Στην περίπτωση των Celtic Frost, η ιστορία γράφτηκε μέσα από διάλογο δύο ισχυρών προσωπικοτήτων.
Μια γέφυρα από το underground προς την υψηλή καλλιτεχνική φιλοδοξία. Ο Ain δεν ήθελε να εξευγενίσει το metal. Ήθελε να του επιτρέψει να σταθεί δίπλα στη λογοτεχνία, στον κινηματογράφο και στις εικαστικές τέχνες χωρίς να χάσει τη βρόμα, τη βία και την ασχήμια του.
Ο αρχιτέκτονας πίσω από τη σκιά
Ο Martin Eric Ain δεν ήταν «απλώς ο μπασίστας των Celtic Frost». Ήταν ο άνθρωπος που βοήθησε να μετατραπεί ένα περιφρονημένο εφηβικό συγκρότημα από την Ελβετία σε εργαστήριο ιδεών για ολόκληρο το extreme metal. Η πραγματική του κληρονομιά δεν είναι ένα μεμονωμένο riff ή album. Είναι η πεποίθηση ότι η ακραία μουσική μπορεί να είναι ταυτόχρονα άμεση και πολυσήμαντη, βάρβαρη και καλλιεργημένη, αρχαϊκή και μελλοντική.
Το «Ain» σήμαινε μηδέν. Στην ιστορία του metal, όμως, η παρουσία του δεν μπορεί να μηδενιστεί.
Βασικές κυκλοφορίες και ακριβείς συμμετοχές
| Έτος | Καλλιτέχνης | Κυκλοφορία | Συμμετοχή / σημείωση |
|---|---|---|---|
| 1983 | Hellhammer | Satanic Rites | Μπάσο ως Slayed Necros. |
| 1984 | Hellhammer | Apocalyptic Raids | Μπάσο και συμβολή στη συνολική ταυτότητα. |
| 1984 | Celtic Frost | Morbid Tales | Μπάσο, δεύτερα φωνητικά, δημιουργική και εννοιολογική συμβολή. |
| 1985 | Celtic Frost | Emperor’s Return | Μπάσο και δεύτερα φωνητικά. |
| 1985 | Celtic Frost | To Mega Therion | Δεν έπαιξε στην ηχογράφηση. Μπάσο: Dominic Steiner. |
| 1987 | Celtic Frost | Into the Pandemonium | Μπάσο, δεύτερα φωνητικά και effects. |
| 1990 | Celtic Frost | Vanity/Nemesis | Περιορισμένη συμμετοχή: μπάσο στο The Heart Beneath και επιλεγμένα δεύτερα φωνητικά. |
| 2006 | Celtic Frost | Monotheist | Μπάσο, φωνητικά και artistic direction. |
| 2011 | Graber | Lieder zum Schluss | Απαγγελία / φωνή ως Martin Stricker. |
| 2017 | Balz Trümpy / Martin Eric Ain / Samuel Trümpy | Der Dorn | Φωνή. |
| 2020 | Tar Pond | Protocol of Constant Sadness | Μπάσο· μεταθανάτια κυκλοφορία ηχογραφήσεων του 2017. |
Ο πίνακας εστιάζει στις βασικές κυκλοφορίες και στις σημαντικές ιστορικές διευκρινίσεις· δεν περιλαμβάνει κάθε επανέκδοση και συλλογή.
Κύριες πηγές
- Decibel: Martin Eric Ain (1967–2017) — πλήρης προφορική ιστορία του Morbid Tales.
- Decibel: αποτίμηση της μουσικής, αισθητικής και εννοιολογικής συμβολής του.
- Decibel Hall of Fame: Η ιστορία του Apocalyptic Raids.
- Decibel Hall of Fame: Η δημιουργία του To Mega Therion.
- Ox-Fanzine / WOZ: Προσωπικό αφιέρωμα στη ζωή του Ain στη Ζυρίχη.
- NPR / WESA: Martin Eric Ain, Celtic Frost Bassist, Carved And Collapsed Metal.
- Tom Gabriel Fischer: Προσωπικός αποχαιρετισμός.
- Tar Pond: Επίσημη βιογραφία και ιστορικό ηχογράφησης.
- Tar Pond Bandcamp: Protocol of Constant Sadness.
- Balz Trümpy: Der Dorn, με φωνή του Ain.
- Bazillion Points: Only Death Is Real.
Πνευματικά δικαιώματα
Photo credits
Martin Eric Ain (2007): Chris Schaer, CC BY-SA 2.0.
Franco Sesa & Martin Eric Ain: Chris Schaer, CC BY-SA 2.0.
Warrior / Reed / Ain: Public Domain.
Celtic Frost at Tuska 2006: Public Domain.
Hero sourceAin / SesaBand photoTuska
Γιατί όχι τυχαίες φωτογραφίες;
Πολλές συναυλιακές φωτογραφίες σε ειδησεογραφικά sites ανήκουν σε Getty ή φωτογράφους με περιορισμένα δικαιώματα. Εδώ χρησιμοποιούνται εικόνες με σαφή άδεια Wikimedia και το απαιτούμενο attribution.
Από το αρχείο του Altars of Metal
Σχετική ιστορική ανάγνωση
Τελευταίος έλεγχος ιστορικών πληροφοριών: 21 Ιουλίου 2026.
About the Author: SLATAN
Keep Reading
Related Coverage
Join the Altars
Metal news, exclusive interviews, live reports and new episodes
from Το Καφενείο των Μεταλλάδων — without the noise.