DEATH Chuck Schuldiner

Βασικά είναι κάτι πολύ φυσικό. Τα φωνητικά μου φαίνεται να αλλάζουν από δίσκο σε δίσκο, όχι απαραίτητα επειδή το επιδιώκω· απλώς έτσι εξελίσσομαι. Ο λαιμός μου αλλάζει και εξελίσσεται. Ξέρεις, όταν βγήκε το «Symbolic», τα φωνητικά ήταν λίγο διαφορετικά και νομίζω ότι στην αρχή ο κόσμος το πρόσεξε. Μετά από λίγο το συνήθισε. Και τώρα, με αυτό το album, κάποιοι λένε «δεν ακούω καμία αλλαγή στα φωνητικά». Νομίζω ότι ύστερα από λίγο το συνηθίζεις και σου φαίνεται φυσιολογικό. Οπότε, ναι, είναι κάτι πολύ φυσικό και όχι πραγματικά σκόπιμο.

Βασικά είναι μια προέκταση εκεί όπου βρισκόταν το «Individual Thought Patterns». Εκείνος ο δίσκος ήταν επίσης πολύ progressive και χρησιμοποιούσα πολλές διαφορετικές αρμονίες και άλλα πράγματα. Νομίζω ότι και αυτός ο δίσκος έχει εκείνο το progressive vibe του «Individual Thought Patterns». Ειδικά αν συγκρίνεις το «Individual Thought Patterns» με το «Symbolic», το «Symbolic» ήταν σίγουρα λίγο πιο συγκρατημένο, λιγότερο progressive. Νομίζω ότι το «The Sound of Perseverance» συνδυάζει στοιχεία τόσο από το «Individual Thought Patterns» όσο και από το «Symbolic».

Ναι, δυστυχώς τα promos δεν έχουν τους στίχους. Σε γενικές γραμμές, όμως, οι στίχοι του δίσκου αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα και τη ζωή, αρκετά όπως στο «Symbolic» και στο «Individual Thought Patterns»: τα καλά, τα άσχημα, τις προκλήσεις, το να είσαι δυνατός και να ξεπερνάς τα εμπόδια. Αυτό ουσιαστικά συμβολίζει και το εξώφυλλο, με τους ανθρώπους που σκαρφαλώνουν, προσπαθώντας να φτάσουν σε κάτι καλύτερο στη ζωή και να κυνηγήσουν το όνειρό τους. Είμαι ονειροπόλος. Για μένα η μουσική είναι ένα όνειρο και συνεχίζω να προσπαθώ να φτάσω σε μεγαλύτερα πράγματα. Αυτός είναι ο στόχος μου.

Όχι, όχι… καθόλου. Υπήρξε ένα διάλειμμα τριών χρόνων για τους Death. Δεν μπορώ να κρατήσω το ίδιο line-up όταν κάνω κάτι διαφορετικό και έχουν περάσει τρία χρόνια. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να με περιμένουν, ούτε θα το περίμενα από αυτούς. Πρέπει να βλέπει κανείς τους λογικούς λόγους για τους οποίους αυτό δεν είναι το line-up του «Symbolic». Ο Gene Hoglan παίζει σε τρία διαφορετικά συγκροτήματα και δουλεύει με άλλους ανθρώπους. Όλοι από εκείνο το line-up κάνουν κάτι άλλο. Πάντα υπάρχουν λόγοι. Όπως ο Ozzy Osbourne έχει τους δικούς του λόγους, ή ο Dio ή ο Ritchie Blackmore· πολλοί άνθρωποι στη μουσική βιομηχανία αλλάζουν line-up. Είμαι ένας από πολλούς. Δυστυχώς νομίζω ότι ο κόσμος εστιάζει περισσότερο στις δικές μου αλλαγές από ό,τι σε άλλους μουσικούς που επίσης αλλάζουν line-up. Αλλά τα πράγματα συμβαίνουν για κάποιο λόγο. Είμαι πάρα πολύ χαρούμενος με το νέο line-up και όλοι στο συγκρότημα είναι ενθουσιασμένοι με όσα συμβαίνουν. Παίζω με αυτά τα παιδιά εδώ και πάνω από δύο χρόνια, οπότε στην πραγματικότητα είμαστε μαζί αρκετό καιρό. Ίσως ο κόσμος νομίζει ότι απλώς μαζεύω γρήγορα μερικούς μουσικούς, αλλά πρόκειται για ανθρώπους με τους οποίους κάνω παρέα, είναι φίλοι μου και έχουμε εξαιρετική σχέση.

Ακριβώς. Το γεγονός ότι είμαστε μαζί τόσο καιρό έχει πραγματικά αποδώσει. Γι’ αυτό ήθελα να είναι και στους Death: λόγω του ταλέντου τους και επειδή αισθανόμαστε όλοι άνετα όταν δουλεύουμε μαζί. Και αυτό ακούγεται και στον νέο δίσκο· είναι ένα πολύ δεμένο album.

Όχι. Στην πραγματικότητα δεν ήταν, αλλά θα είναι. Σίγουρα δεν θα ήθελα καν να επιχειρήσω να αντικαταστήσω τον Richard. Είναι απίστευτος.

Είναι και οι δύο απίστευτοι. Ήμουν πολύ τυχερός που βρήκα κάποιον ο οποίος δεν είναι μόνο σπουδαίος drummer, αλλά και εξαιρετικός άνθρωπος — και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Για μένα είναι συναρπαστικό. Όπως είπα, το ταλέντο ολόκληρου αυτού του line-up νομίζω ότι σόκαρε αρκετό κόσμο, επειδή δεν ήξεραν τι να περιμένουν. Σκέφτονταν «ποιοι παίζουν σε αυτόν τον δίσκο; Δεν έχουμε ξανακούσει αυτά τα παιδιά, πώς μπορούν να σταθούν σε αυτό το επίπεδο;». Αλλά μπορούν. Και όπως είπες, πιστεύω ότι ο Richard βρίσκεται πραγματικά ανάμεσα στους καλύτερους.

Ήταν δική μου ιδέα. Η εταιρεία δεν είχε ιδέα ότι το είχαμε ηχογραφήσει. Το κράτησα μάλιστα αρκετά μυστικό, επειδή το κάναμε κυρίως για πλάκα, απλώς για να το κάνουμε. Μου αρέσει πολύ το «Painkiller» και θεωρώ ότι το album είναι ένα από τα σπουδαιότερα των ’90s. Το τραγούδι μου φάνηκε πολύ κοντά στη δική μας νοοτροπία: progressive, μελωδικό και πραγματικά βαρύ. Έτσι αισθάνομαι ότι είναι και οι Death μουσικά, οπότε το θεωρούσα πολύ ταιριαστό τραγούδι για να διασκεδάσουμε παίζοντάς το. Δεν σκεφτόμασταν καν ότι θα το κυκλοφορούσαμε. Έλεγα ότι, αν βγει καλό, ίσως το βάζαμε μόνο στην ιαπωνική έκδοση, επειδή στην Ιαπωνία συνηθίζουν να θέλουν ένα extra track. Όταν τελειώσαμε, ήμασταν πολύ ευχαριστημένοι. Το άκουσε η εταιρεία — χωρίς να γνωρίζει προηγουμένως ότι το είχαμε γράψει — και είπαν «πρέπει να μπει στον δίσκο». Εγώ είπα πως, αν αρέσει στον κόσμο, ας μπει. Δεν ήξερα πώς θα αντιδρούσαν οι άλλοι. Νομίζω ότι αρκετοί ξαφνιάστηκαν και από τον διαφορετικό τρόπο που τραγουδάω εκεί. Το ειρωνικό είναι ότι αυτό είναι το αγαπημένο μου είδος φωνητικών, όπως στο «Painkiller». Ήταν πολύ ωραίο και μέχρι στιγμής ο κόσμος το έχει απολαύσει, πράγμα που μας κάνει χαρούμενους.

Ναι, οπωσδήποτε θα συνεχίσω. Το album είναι γραμμένο και εντελώς έτοιμο. Δεν έχει ηχογραφηθεί ακόμη, αλλά μουσικά ο κόσμος μπορεί να περιμένει κάτι αρκετά κοντά στο νέο album των Death. Στα φωνητικά θα κινείται περισσότερο προς το ύφος του «Painkiller» — όχι με εμένα να τραγουδάω, αλλά είναι ένα καλό παράδειγμα του στυλ: πολύ βαρύ, έντονο και μελωδικό. Έχω έναν τραγουδιστή στην Αμερική που θα τραγουδήσει στους Control Denied. Και οι Control Denied είναι κανονικό συγκρότημα, όχι κάποιο solo project. Θα είναι εξίσου σημαντικό, ίσως ακόμη σημαντικότερο για μένα από όσα έχουν κάνει οι Death, επειδή θα μου δώσει τη δυνατότητα να πάω μουσικά πιο μακριά σε πράγματα που νιώθω ότι πρέπει να γίνουν και που δεν μπορούν να γίνουν με τους Death. Το διαφορετικό φωνητικό ύφος θα το πάει πολύ πιο πέρα.

Θα προτιμούσα το πρώτο! Αλλά δεν νομίζω ότι χρειάζεται να είσαι ιδιοφυΐα. Αυτό που χρειάζεται είναι να πιστεύεις σε αυτό που κάνεις. Δεν χρειάζεται ούτε ιδιοφυΐα ούτε κάποιος διαταραγμένος άνθρωπος. Για μένα πρέπει να πιστεύεις σε αυτό που κάνεις, ό,τι κι αν είναι στη ζωή. Εγώ πιστεύω σε αυτό που κάνουμε και δεν δίνω σημασία στις τάσεις ούτε σε όσα συμβαίνουν γύρω από το συγκρότημα. Το βασικό για μένα είναι να μένουμε πιστοί σε αυτό που κάνουμε και να βάζουμε πολλή emotion στη μουσική. Νομίζω ότι είναι ένας συνδυασμός ειλικρίνειας και αυθεντικότητας — και αυτό είναι πολύ σημαντικό για αυτή τη μουσική.

Είμαστε κατενθουσιασμένοι. Ολόκληρο το συγκρότημα. Δεν έχουμε παίξει ποτέ εκεί και έχουμε ακούσει εξαιρετικά πράγματα για τους fans στην Ελλάδα, οπότε είμαστε έτοιμοι. Ανυπομονούμε πραγματικά.

Το πιστεύω και ανυπομονώ να έρθω εκεί και να παίξουμε. Θα είναι πολύ συναρπαστικό.

Απολύτως!

Στην πραγματικότητα άρχισα μόλις χθες να το συζητώ με κάποιον. Θα θέλαμε σίγουρα να κάνουμε ένα live video, αντί να φτιάξουμε απλώς ένα video clip για ένα τραγούδι του δίσκου. Θα προτιμούσα να γυρίσουμε μια ολόκληρη συναυλία, ώστε ο κόσμος να μπορεί να την πάρει σπίτι και να την έχει για πάντα. Πολλοί ίσως να μη βρουν ποτέ την ευκαιρία να δουν το συγκρότημα live, οπότε μια πλήρης συναυλία θα ήταν ένας καλός τρόπος να δουν διαφορετικά τραγούδια στο σπίτι. Ναι, ελπίζουμε πραγματικά να οργανώσουμε κάτι τέτοιο για αυτόν τον δίσκο.

Αυτό ακριβώς συζητούσαμε. Δεν έχει πολύ νόημα να ξοδέψεις τόσα χρήματα για ένα video που μπορεί να παιχτεί μία ή δύο φορές, στις τρεις το πρωί ή κάτι τέτοιο. Τα heavy metal videos δεν έχουν μεγάλη υποστήριξη από την τηλεόραση και τους σταθμούς. Θα προτιμούσα λοιπόν να ξοδέψουμε τα χρήματα για να καταγράψουμε μια ολόκληρη συναυλία, ώστε ο κόσμος να μπορεί να την πάρει σπίτι και να την απολαύσει περισσότερο. Πιθανότατα αυτό θα κάνουμε αντί για ένα μόνο video.

Ναι. Είναι απλώς ότι δεν θέλω να μένω κολλημένος σε κάτι. Ξεκίνησα όλο αυτό το συγκρότημα όταν ήμουν δεκαέξι χρονών, οπότε κάποια στιγμή είναι φυσικό να εξελιχθείς. Τώρα είμαι 31 και η μουσική εξελίσσεται γρήγορα από δίσκο σε δίσκο, όπως εξελίσσομαι κι εγώ. Θέλω να είμαι βέβαιος ότι τα πράγματα συνεχίζουν να προχωρούν μπροστά. Είναι μέρος της διαδικασίας του να μεγαλώνεις.

Όχι. Ήταν απλώς ένα logo. Δεν είμαι καθόλου θρησκευόμενος. Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τη θρησκεία, αλλά εγώ δεν είμαι θρησκευόμενος. Εκείνο το logo δημιουργήθηκε όταν ήμασταν όλοι 16 χρονών, το 1983. Με τον καιρό συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να το αλλάξω, γιατί ήταν γελοίο να υπάρχει κάτι που να παραπέμπει σε θρησκεία τη στιγμή που εγώ δεν είμαι θρησκευόμενος. Από την άλλη, όπως είπα, δεν έχω τίποτα εναντίον των ανθρώπων και του δικαιώματός τους να πιστεύουν σε ό,τι θέλουν.

Το συμβόλαιο είχε τελειώσει και δεν θα ήθελα να επιστρέψω σε αυτούς. Εκείνη την περίοδο δεν ήξεραν πώς να χειριστούν ένα metal συγκρότημα και το «Symbolic» ουσιαστικά υπέφερε από αυτό. Πιστεύω ότι εκείνο το album θα έπρεπε να είχε πάει πολύ καλύτερα. Ήταν λοιπόν ώρα να προχωρήσουμε. Η Nuclear Blast βρίσκεται τώρα σε θέση να γίνεται πολύ μεγάλη εταιρεία, με δύναμη για προώθηση αλλά και — το σημαντικότερο — τη γνώση για το πώς να προωθήσει αυτή τη μουσική. Αυτό με ενθουσίασε: να δω αυτόν τον δίσκο να προωθείται σωστά και τα πράγματα να κινούνται προς μια πιο θετική κατεύθυνση.

Ακριβώς…

Αυτό είναι κατά κάποιον τρόπο ένα θετικό βουνό. Μπορεί να φαίνεται λίγο τρομακτικό, αλλά συμβολίζει περισσότερο μια αναζήτηση: το να ανεβαίνεις, να προσπαθείς να φτάσεις κάπου, ίσως να πέφτεις μερικές φορές αλλά να σηκώνεσαι ξανά. Στο εξώφυλλο κάποιοι βρίσκονται χαμηλά, άλλοι στη μέση και άλλοι κοντά στην κορυφή. Είναι σαν τα βήματα που κάνουμε όλοι στη ζωή, ειδικά όταν έχεις ένα όνειρο και θέλεις να το κυνηγήσεις. Για μένα το όνειρό μου είναι η μουσική. Άνθρωποι προσπαθούν να το καταστρέψουν μιλώντας άσχημα για μένα ή βάζοντας εμπόδια στον δρόμο μου, αλλά εγώ θα συνεχίσω. Θα συνεχίσω να προσπαθώ να το φτάσω. Γι’ αυτό ο τίτλος και το εξώφυλλο είναι πολύ σημαντικά· αντικατοπτρίζουν τον τρόπο που βλέπω τη ζωή και αυτό που κάνω.

Είναι σίγουρα ένα από τα αγαπημένα μου. Νομίζω ότι έχει μερικές από τις καλύτερες ερμηνείες μας, έχει πραγματικά διαφορετικά πράγματα και πολλές στροφές και αλλαγές. Όπως είπες, προσπαθήσαμε να επιστρέψουμε λίγο σε εκείνο το progressive vibe του «Individual Thought Patterns», σε αυτή την αίσθηση ότι η μουσική μετακινείται συνεχώς. Υπάρχουν κιθαριστικά πράγματα σε αυτόν τον δίσκο με τα οποία είμαι πολύ χαρούμενος και που δεν είχα κάνει σε προηγούμενα albums, όπως το instrumental, που είναι ουσιαστικά όλο κιθάρες και ήταν πολύ ωραίο και διασκεδαστικό να το κάνουμε. Αυτός ο δίσκος έχει πολλά διαφορετικά πράγματα να συμβαίνουν. Νομίζω ότι μέχρι τώρα έχει εκπλήξει πολύ κόσμο, ειδικά μετά το «Symbolic». Δεν περίμεναν ίσως ένα album τόσο μουσικό — ή ακόμη πιο μουσικό — από εκείνο.

Για να πω την αλήθεια, δεν τους γνωρίζω πολύ καλά. Έκανα εκείνο το solo ως χάρη σε έναν φίλο μου που έπαιζε bass στο συγκρότημα. Ουσιαστικά το έκανα σαν χάρη.

Κατά κάποιον τρόπο. Ο Gene Hoglan βοήθησε σε αυτό, κάνοντας το drum-track programming. Εγώ απλώς βοηθούσα λίγο. Όπως είπες, ο bass player ήταν φίλος μου και μέλος εκείνου του συγκροτήματος, οπότε ήταν περισσότερο μια βοήθεια «εκ των έσω».

Από πλευράς ήχου και παραγωγής, ο Jim Morris έκανε τον νέο δίσκο όπως είχε κάνει και το «Symbolic», οπότε η παραγωγή έχει παρόμοια δύναμη. Μουσικά υπάρχουν φυσικά αρκετές ομοιότητες. Το «Symbolic» ήταν πολύ μελωδικό album και αυτό είναι επίσης μελωδικό, αλλά… είναι διαφορετικό από το «Symbolic». Πιστεύω πάντως ότι είναι ένας καλός συνδυασμός στοιχείων που ελπίζω ότι ο κόσμος θα απολαύσει.

Νομίζω ότι αυτό που μας βοήθησε πάρα πολύ ήταν κυρίως ότι είχαμε περισσότερο χρόνο να δουλέψουμε πάνω στο album. Είχαμε περισσότερο χρόνο με το υλικό. Φτιάξαμε ουσιαστικά δύο demo tapes ολόκληρου του δίσκου πριν μπούμε για την τελική ηχογράφηση, οπότε είχαμε πολλές ευκαιρίες να ηχογραφήσουμε, να κάνουμε αλλαγές και να φτάσουμε στο studio με τον Jim Morris πραγματικά προετοιμασμένοι. Είναι σίγουρα η καλύτερη προετοιμασία που είχα ποτέ για δίσκο. Νομίζω ότι αυτό έπαιξε πολύ μεγάλο ρόλο.

Είμαι δεκατέσσερα χρόνια μεγαλύτερος, οπότε φυσικά είναι πολύ διαφορετικά. Σκέφτεσαι εντελώς διαφορετικά στα 31 από ό,τι στα 16. Ήμασταν παιδιά δεκαέξι χρονών — είναι πολύ μικρή ηλικία. Έχω μάθει πολλά στην πορεία και ελπίζω ότι έχω μάθει αρκετά καλά πράγματα. Έχω περάσει και πολλές μαλακίες, αλλά ταυτόχρονα αισθάνομαι καλά με όσα έχουν συμβεί μουσικά. Για μένα η μουσική είναι ο βασικός λόγος που βρίσκομαι εδώ. Είμαι εδώ για να παίζω μουσική και, ελπίζω, να την απολαμβάνει ο κόσμος. Αυτό είναι που πραγματικά έχει σημασία. Έχω ωριμάσει πολύ ως άνθρωπος και μουσικά — και αυτά τα δύο πάνε μαζί.

Δεν ξέρω. Δεν θα μπορούσα πραγματικά να το πω. Δεν μπορώ να σχολιάσω κάτι τέτοιο. Ειλικρινά, δεν είμαι σίγουρος.

Προσωπικά δεν μου αρέσουν τέτοιες κατηγορίες. Όταν ξεκίνησα το συγκρότημα, ήθελα να φτιάξω ένα heavy metal band. Αυτό πίστευα ότι παίζαμε — και βασικά αυτό παίζαμε. Κάπου στην πορεία μπήκε μια ταμπέλα και έμεινε πάνω μας. Οι επιρροές μου όμως δεν χωρούν σε μία συγκεκριμένη κατηγορία. Στις αρχές των ’80s, όταν ξεκινούσα να παίζω κιθάρα, ήμουν fan πολλών διαφορετικών συγκροτημάτων και όλα με ενέπνευσαν με διαφορετικό τρόπο: Iron Maiden, Metallica, Slayer, Venom, Mercyful Fate, Raven… πάρα πολλά. Τότε το metal ήταν απλώς metal. Κάπου στην πορεία οι κατηγορίες άρχισαν να μπαίνουν ανάμεσα στους ανθρώπους και να τους χωρίζουν, αντί να τους ενώνουν. Οι κατηγορίες είναι περιοριστικές. Εγώ θεωρώ ότι είμαστε metal band και ελπίζω ότι μπορούμε να απευθυνθούμε σε μεγάλο κοινό, εφόσον ο κόσμος είναι ανοιχτόμυαλος. Αυτό είναι σημαντικό: να παραμένεις ανοιχτόμυαλος.

Φυσικά και είναι συγκρότημα. Έχω απόψεις — όλοι έχουν. Κι εσύ έχεις απόψεις· έχεις ένα περιοδικό, θα κάνεις review έναν δίσκο, αυτό είναι άποψη. Όλοι έχουν δικαίωμα να έχουν άποψη. Επειδή είμαι σε συγκρότημα δεν σημαίνει ότι χάνω αυτό το δικαίωμα. Ο κόσμος έχει μια περίεργη αντιμετώπιση απέναντι στους ανθρώπους που παίζουν σε bands: αν πω ότι δεν μου αρέσει ένα συγκρότημα, ξαφνικά θεωρούμαι μαλάκας. Εγώ όμως ήμουν fan πριν γίνω μουσικός και εξακολουθώ να είμαι fan. Όταν εκφράζω μια άποψη, την εκφράζω και ως fan, όχι μόνο ως «ο Chuck που παίζει σε ένα συγκρότημα». Αν κάποιοι θεωρούν ότι είμαι δικτάτορας, το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι έχω ένα όραμα. Εφόσον είμαι ο βασικός songwriter, είναι φυσικό να έχω έναν συγκεκριμένο τρόπο που ακούω τα πράγματα και θέλω να ακούγονται. Το ίδιο συμβαίνει με τον Ritchie Blackmore, τον Eddie Van Halen ή οποιονδήποτε βασικό songwriter. Δεν υπάρχει κάτι λάθος σε αυτό. Δυστυχώς ο κόσμος ξοδεύει υπερβολικά πολύ χρόνο αναρωτώμενος αν είμαι καλός άνθρωπος ή κάποιος δικτάτορας. Θεωρώ τον εαυτό μου εξαιρετικά καλό και άνθρωπο που νοιάζεται για τους γύρω του. Αλλά συχνά παρερμηνεύονται σχόλια, απόψεις ή το γεγονός ότι το συγκρότημα ταυτίζεται με ένα πρόσωπο. Αν ακούσεις έναν δίσκο όπως το «Symbolic» ή τον καινούργιο, πώς μπορείς να θεωρήσεις ότι είναι έργο ενός μόνο ανθρώπου; Υπάρχει ταλέντο από όλους. Αν κάποιος δεν ακούει τη δουλειά του drummer σε αυτόν τον δίσκο ή στο «Symbolic», τότε δεν ξέρω τι ακούει. Δεν παίζω εγώ drums, ούτε τα άλλα lead guitar parts, ούτε το μπάσοβασικ. Γράφω τραγούδια, αλλά το αποτέλεσμα είναι teamwork. Είναι άνθρωποι που δουλεύουν μαζί. Πιστεύω ότι, αν ο κόσμος ακούσει πραγματικά τη μουσική, θα το αντιληφθεί.

Αυτό είναι παλιά ιστορία! Δεν με ενδιαφέρει πραγματικά να μιλήσω γι’ αυτό και δεν ξέρω γιατί θα ήθελες να το συζητήσουμε. Ειλικρινά, δεν έχω κανένα σχόλιο. Είναι παλιό θέμα. — ΟΚ… — Εννοώ, δεν υπάρχει λόγος να μιλάμε γι’ αυτό, σωστά; Δεν έχει καμία σχέση με τη νέα μουσική. — ΟΚ… — Δεν θέλω να σε προσβάλω, αλλά είναι τόσο παλιά ιστορία που δεν βλέπω κανέναν λόγο να το εξηγώ ή να το συζητάω.

Δεν παρακολουθώ κάποιο συγκεκριμένο είδος μουσικής με αυτόν τον τρόπο. Όπως είπα και πριν, το metal γενικά μεγαλώνει πολύ, κάτι που με κάνει χαρούμενο ως fan. Είναι υπέροχο που το metal αρχίζει να γίνεται ξανά πιο δημοφιλές και στην Αμερική. Νομίζω ότι είναι πολύ καλή εποχή για το metal. Ταυτόχρονα, όμως, πιστεύω ότι πρέπει να σπάσουν οι κατηγορίες και ο κόσμος να εκτιμά το metal ως metal και όχι εξαιτίας μιας ταμπέλας. Μου αρέσουν όλα τα είδη metal — πολύ heavy, πολύ melodic — όλα μπορούν να είναι απολαυστικά.

Ναι. Επειδή για μένα μιλούν για την πραγματικότητα και την αληθινή ζωή, οι στίχοι είναι τόσο αληθινοί και τόσο σημαντικοί όσο και η μουσική. Τα δύο είναι απόλυτα συνδεδεμένα.

Ήταν πραγματικά φοβερό. Ο κόσμος μάς υποδέχτηκε πάρα πολύ θερμά και είναι υπέροχο που καλωσορίζει ξανά αυτή τη μουσική. Είμαι πολύ ευγνώμων για τους ανθρώπους που βρίσκονται εκεί και στηρίζουν τη μουσική. Είναι εξαιρετικό συναίσθημα για ολόκληρο το συγκρότημα και πολύ συναρπαστικό.

Ήταν απίστευτο. Περάσαμε υπέροχα. Είδα πολλούς ανθρώπους που είχα να δω εδώ και χρόνια. Το show ήταν υπέροχο, ο κόσμος, το κοινό, όλα πραγματικά απίστευτα. Θα ήθελα πολύ να το ξανακάνω.

Δεν ξέρω ποια είναι η δική μου συνεισφορά — αυτό είναι κάτι που πρέπει να το αποφασίσουν άλλοι. Ελπίζω η συνεισφορά μου να είναι ότι κρατάω ζωντανό το πνεύμα του metal, χωρίς να ανησυχώ για trends ή να προσπαθώ να γίνω μέρος μιας τάσης. Νομίζω ότι οι τάσεις συνήθως πληγώνουν το πραγματικό metal. Ειδικά στην Αμερική έχω νιώσει και ο ίδιος τη δύναμη αυτών των trends. Δεν θέλω να είμαι μέρος τους. Ποτέ δεν ήμουν, ούτε ως fan ούτε ως κιθαρίστας. Θέλω να συνεχίσω να πηγαίνω μπροστά και να κρατάω τα πράγματα αληθινά. Αυτή θεωρώ ότι είναι η ευθύνη μου.

Δεν έχω ακούσει πολλά. Θα ήθελα όμως. Όταν έρθουμε στην Ελλάδα, σκοπεύω σίγουρα να ψάξω και να πάρω ελληνικό metal. Το περιμένω με ενδιαφέρον.

Όχι, δεν έχω. Δεν νομίζω ότι έχω ακούσει κάτι δικό τους.

Είναι καλό συγκρότημα. Υπάρχουν εδώ και πολύ καιρό και έμειναν πιστοί σε αυτό που πίστευαν, κάτι που θεωρώ πολύ σημαντικό.

Άλλο ένα καλό συγκρότημα. Έκαναν αυτό που πίστευαν, χωρίς να ακολουθούν τις τάσεις, κάτι που είναι πολύ σημαντικό.

Το ίδιο. Είναι ακόμη ένα καλό συγκρότημα, κάνουν το δικό τους, παραμένουν πολύ heavy και δεν κάνουν πίσω. Νομίζω ότι αυτό είναι σημαντικό.

Δεν έχω ακούσει πολλά από αυτούς. Ειλικρινά ακούω περισσότερο μελωδικά πράγματα. Δεν ακούω τόσο πολύ το σημερινό, πολύ ακραίο death metal ή οτιδήποτε άλλο· υπάρχουν απλώς πάρα πολλά πράγματα για να τα παρακολουθείς όλα. Έχω ακούσει λίγο Dimmu Borgir και, από ό,τι έχω ακούσει, μου φαίνονται αρκετά καλοί.

Έχουμε ακούσει πάρα πολύ καλά πράγματα για τους metal fans στην Ελλάδα. Ανυπομονούμε να έρθουμε εκεί, να παίξουμε και να περάσουμε πραγματικά καλά με τον metal κόσμο της Ελλάδας. Εκτιμούμε πολύ την υποστήριξη.

Σίγουρα! Ευχαριστώ πολύ!